WOW-Leegte.
Een lege plek bevindt zich in mijn hart zoals die stad in Tjernobil,
lang duurt het voor er weer iets groeit.
Het is er nóg koud, nóg kil,
er is gewoon niets wat bloeit.
Zoals altijd zal de natuur het weer in eigen handen nemen
en zorgen voor herstel.
Dat dit lang kan duren weet iedereen
intussen wel.
Geduld is een schone zaak
en dat is een waarheid als een koe.
Ik wou dat ik kon oefenen maar ik
zou niet weten hoe.
Toch hou ik mijn hoop gevestigd op een zonniger bestaan,
met wat meer geluk en gezondheid in het verschiet.
Niet zozeer voor mezelf, al zou ik het niet laten gaan,
maar voor mijn geliefden met verdriet.
Geluk kun je niet kopen, gezondheid evenmin.
Je zou het soms wel willen
maar dromen heeft geen zin.
Het Leven heeft zijn grillen.
Op lege plekken groeit soms ineens weer gras
en vult het zich met leven.
Het duurt, ik weet het,het gaat ook niet alras
en vaak met angst en beven.
Maar het begin is er en er is hoop,
soms zul je even struikelen.
Neem een grote aanloop
en je zult weer terug in het leven duikelen.
Met al zijn moois en lelijkheid
dat is het leven,op en top.
Er weer van leren genieten meid
dat lukt je wel , kop op!
Dit was een droom maar toen ik wakker werd
en mijn wangen had gedroogd,
hoorde ik de woorden nog,
die mij werden gezegd!
Hoop doet echt leven!
september 26, 2009 at 23:58
En een lange adem!
Gr. J@n.
september 27, 2009 at 00:09
Recht uit het hart nietwaar. Liefs, Toaske.
september 27, 2009 at 15:22
Knap geschreven!
september 27, 2009 at 15:40
prima wow leegte
september 27, 2009 at 16:22
Den blijve we hôpen!
september 27, 2009 at 18:56
Nooit de hoop laten varen, Jenny. Opeens schieten er weer bloemen uit de schijnbaar verdorde aarde.
september 27, 2009 at 19:21
Een absolute waarheid, dat hoop doet leven!
Prachtig verwoord.:-)
september 27, 2009 at 20:33
Prachtige WoW Jenny!
Zonder hoop zijn we nergens!
groetjes en nog een fijne zondagavond!
Elmar
september 28, 2009 at 00:58
Hoop doet leven. Amen! Goeie WoW.
september 28, 2009 at 11:02
Prachtig Jenny!!
Liefs:Wilma.
september 28, 2009 at 16:40
Een waarheid die dan ook maar uit moet komen, Jenny. Maar niet blijven hopen.. het lot op den duur in eigen handen nemen, lijkt me nog beter. Stuur je eigen leven en wel in de richting die JIJ wil.
Ontroerende WOW. En dat is het!!
september 28, 2009 at 23:34
een wow recht uit het hart geschreven.
Wanneer er hoop onstaat dan komt er weer wat meer ruimte in het hart.
Een wolkengroetje vanuit mijn gedachten
september 29, 2009 at 00:07
Pff right from the heart. Op lege plekken groeit ineens weer gras. Prachtig omschreven.
liefs Inge
september 29, 2009 at 18:28
Je hebt WOW weer prachtig verpakt Jenny in een boodschap van hoop!
september 30, 2009 at 16:51
Hoi jenny
Wat heb je dit mooi omschreven
Ik zou zeggen HOOP DOET LEVEN laten we ons daar aan vastklampen.
groetjes rinus
september 30, 2009 at 23:46
he smokey ik kom ff langs om je een dikke knuffel te geven!! Het schiet er nog wel eens bij in, maar ik zie je vast wel snel weer een keer op een wlm. Liefs Corina
oktober 1, 2009 at 05:58
Mooi geschreven.
oktober 2, 2009 at 08:24
Hoi lieve colibri.
Ik kom je een fijn weekend wensen en om te vragen of het goed met je gaat.
Lieve groetjes vanuit mijn gedachten.
oktober 2, 2009 at 14:16
Wow! Da´s een echte wow, uit het leven gegrepen. Mooi Jenny!
oktober 3, 2009 at 11:04
Hoop doet zeker leven Jenny, ook dat is uit het leven gegrepen. Dikke knuffel en ik hoop dat alles goed met je gaat.
oktober 3, 2009 at 17:04
Heftig zeg!
Die leegte die jij beschrijft voel ik uit je wow, Goed beschreven ook, als het fictief is hoop dat ze persoon in kwestie er snel overheen is. Mocht het persoonlijk zijn wens ik je alle sterkte toe en een snel vollopend hart met liefde geluk en gezondheid!
Liefs Melody
oktober 3, 2009 at 21:57
Wat een mooi gedicht over leegte en hoop Jenny. Een WOW met een belofte.
oktober 5, 2009 at 11:58
hoop doet leven, ja soms wel.
maar soms is de hoop om te mogen sterven net zo bevrijdend als de hoop om te leven…
ik gun iedereen een prachtig leven, maar ik wou ook wel eens dat mensen eens ophielden met te zeggen dat je hoop moet houden, want dat ontneemt soms alle hoop…
lieve groeten
oktober 6, 2009 at 15:24
En dan heb ik net gelezen dat een van de webloggers die ik volg(de) is overleden…
Het is een leegte die ik nog niet kan of wil bevatten..
Maar je hebt het wel heel mooi beschreven!
oktober 11, 2009 at 14:20
Het leed van wie je lief zijn, is vreselijk moeilijk te accepteren en doet heel veel verdriet. Dat weet ik uit ervaring. Een heel dikke knuffel van mij. Ik hoop dat het licht weer door zal breken; het is soms dichterbij dan je denkt en ik wens dat dit voor jou inderdaad het geval is!
Cis van De Rattenherberg
oktober 14, 2009 at 10:41
hoop, zonder hoop inderdaad geen leven.
en wat je schrijft over dromen: blijf dat vooral wel doen!!
mensen zonder hoop én dromen, zijn de echte arme sloebers!
mooi geschreven, alweer!